लोकप्रिय म्हणी

लोकप्रिय म्हणी





● अग अग म्हशी, मला कुठे गं नेशी.
● अघटित वार्ता आणि कोल्हे गेले तीर्था.
● अडला हरी गाढवाचे पाय धरी.
● अडली गाय खाते काय.
● अती झालं अन् हसू आलं.
● अती तेथे माती.
● अती परिचयात अवज्ञा.
● अती राग भीक माग.
● अती शहाणा त्याच अळवाला ठाऊक.
● असंगाशी संग आणि प्राणाशी गाठ.
● असतील चाळ तर फीटतील काळ.
● असतील शिते तर जमतील भुते.
● असून अडचण नसून खोळंबा.
● असेल ते विटवा, नसेल ते भेटवा.
● असेल माझा हरी तर देईल खाटल्यावरी.
● अवघड जागी दुखणे आणि जावई वैद्य.
● अती झाले म्हसणात गेले..

● आग रामेश्वरी, बंब सोमेश्वरी.
● आडात नाही तर पोहऱ्यात कोठून येणार.
● आधी पोटोबा मग विठोबा.
● आधीच उल्हास आणि त्यात फाल्गुन मास.
● आपण मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही.
● आपला तो बाळू दुसऱ्याचा तो कार्टा.
● आपला हात जगन्नाथ.
● आपलेच दात आणि आपलेच ओठ.
● आयजीच्या जिवावर बायजी उदार आणि सासूच्या **वर जावई सुभेदा
● आयत्या बिळात नागोबा.
● आयत्या पिठावर रेघोट्या.
● आलीया भोगासी असावे सादर.
● आंधळं दळतंय अन कुत्रं पीठ खातंय.
● आंधळा मागतो एक डोळा, देव देतो दोन.
● आधी लगीन कोंढाण्याचं.
● आवडतीचा शेंबूड गोड आणि नावडतीचे मीठ अळणी.
● आपलंच घर आणि हगून भर.
● आपलं ठेवायचं झाकून आणि दुसऱ्याचं बघायचं वाकून.
● आले देवाजिच्या मना तेथे कोणाचे चालंना.
● आई जेवायला घालीना आणि बाप भीक मागु देईना.
● आहे रेडा आणि म्हणे माझी धार काढा
● आड जीभ खाई अऩ पडजीभ बोंबलत जाई.
● आडाण्याचा गेला गाड़ा, वाटेवरची शेते काढा.
● आधणातले रडतात, सुपातले हसतात
● आधी करी सुन सुन, मग करी फुणफुण.
● आधी होता वाघ्या, मग झाला पाग्या, त्याचा स्वभाव जाईना, त्याचा येळकोट राहीना.
● आधीच मर्कट त्यात मद्य प्याला
● आपण हसे दुसऱ्याला अन शेंबुड आपल्या नाकाला.

● इकडे आड, तिकडे विहीर.

● उचलली जीभ अन् लावली टाळ्याला.
● उतावळा नवरा, गुडघ्याला बाशिंग.
● उथळ पाण्याला खळखळाट फार.
● उद्योगाचे घरी रिद्धी सिद्धी पाणी भरी.
● उघडीला भेटले लुगडे, मग हे झाकु की ते झाकु.

● ऊस गोड लागला म्हणून मुळासगट खावू नये

● एक घाव दोन तुकडे.
● एक ना धड भाराभर चिंध्या.
● एका म्यानात दोन तलवारी राहत नाहीत.
● एकादशीच्या घरी शिवरात्र.
● एका कानावर पगडी घरी बाईल उघडी.
● एकटा जीव सदाशिव.
● एकमेका सहाय्य करू अवघे धरू सुपंथ

● ऐकावे जनाचे करावे मनाचे.
● ऐट राजाची अऩ वागणूक कैंकाड्याची.
● ऐन दिवाळीत दाढदुखी.


● औटघटकेचे राज्य.
● औषधावाचून खोकला गेला.

● अंगापेक्षा बोंगा जास्ती.
● अंथरूण पाहून पाय पसरावेत.
● अंगावर आल्या गोणी तर बळ धरले पाहिजे टुणी.
● अंधेर नगरी चौपट राजा.

● ऋषीचे कूळ आणि नदीचे मूळ शोधू नये.
● ऋषीपंचमीचा बैल.
● ऋण काढून तूप प्यावे

● कर नाही त्याला डर कशाला?
● करावे तसे भरावे.
● करायला गेले नवस आज निघाली अवस
● काखेत कळसा गावाला वळसा.
● कामापुरता मामा आणि ताकापुरती आजी.
● कावळा बसायला आणि फांदी मोडायला एकच गाठ.
● कुर्हाडीचा दांडा गोतास काळ.
● कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट.
● कोंबडं झाकलं म्हणून सूर्य उगवायचा राहत नाही.
● क्रियेवीण वाचाळता व्यर्थ आहे.
● कावळ्याच्या शापाने गाय मरत नाही.
● कशात काय अन फाटक्यात पाय.
● केवड्याचे दान वाटले आणि गावात नगारे वाजले.
● करून गेला गाव आणि कांदळकराचे नाव.
● कुठे इंद्राचा ऐरावत,अन् कुठे शामभट्टाची तट्टाणी?
● केल्याने होत आहे रे, आधी केलेची पाहिजे.
● काम नाही घरी अन् सांडून भरी.
● कण्हती कुथती, मलिद्याला उठती.
● काजव्याकडून सुर्याची समीक्षा.
● काम ऩ धंदा, हरी गोविंदा.
● कावळ्याचे दांत शोधण्यासारखे.
● कुठे जाशी भोगा तर तुझ्या पाठी उभा.
● कोंबडे झाकले म्हणून उजडायचे राहत नाही.
● कोणाला कशाचं तर बोड्कीला केसाचं.
● कोल्हा काकडीला राजी.
● कंड भारी उड्या मारी
● काना मागुन आली तिखट झाली
● कुई म्हणलं तर कुल्ला कापीन
● कळना ना वळना, भाजी भाकरी गिळना.
● कुणी सरी घातली म्हणून आपण फास घेऊ नये
● काडीची नाही खबर म्हणे मी अकबर

● खाई त्याला खवखवे.
● खाईन तर तुपाशी, नाहीतर उपाशी.
● खाणा-याचे खपते, कोठाराचे पोट दुखते.
● खायला काळ भुईला भार.
● खायला कोंडा अन निजेला धोंडा.
● खाली मुंडी, पाताळ धुंडी.
● खऱ्याचं खोटं अन लबाडाचं तोंड मोठं
● खिशात नाय जाट पण इस्त्री मात्र ताठ

● गरज सरो,वैद्य मरो.
● गरजवंताला अक्कल नसते.
● गाजराची पुंगी वाजली तर वाजली नाही तर मोडून खल्ली.
● गवयाचं पोर सुरात रडतं.
● गाढवाला गुळाची चव काय?
● गाढवी प्रेम अन लाथांचा सुकाळ
● गाता गळा, शिंपता मळा.
● गाढवापुढे वाचली गीता, कालचा गोंधळ बरा होता.
● गुलाबाच्या झाडाला वडाचा पार, आन वासराच्या पाठीवर नांगराचा भार
● गोगल गाय पोटात पाय

● घर फिरलं की घराचे वासे पण फिरतात.
● घरोघरी मातीच्या चुली.
● घरचं झालं थोडं अन् व्याह्यांनी धाडलं घोडं.
● घर पाहावं बांधून.
● घरात नाही दाणा तरी मला बाजीराव म्हणा.
● घर पाहवं बांधून आणि लग्न पहावं करुन.
● घरची करते देवा देवा आणि बाहेरचीला चोळी शिवा.

● चार दिवस सासूचे चार दिवस सुनेचे.
● चार सुगरणी तरी सैपाक अळणी
● चोर सोडून सन्याश्याला फाशी.
● चोराच्या उलट्या बोंबा.
● चोराच्या मनात चांदणे.
● चोराच्या हातची लंगोटी.
● चिलटांची लढाई आणि नुसती बडाई.

● छडी लागे छमछम विद्या येई घमघम.

● जंगलात नाही वावर आणि गावात नाही घर.
● जगाच्या कल्याणा संताची विभुती.
● जनाची नाही तरी मनाची तरी जरा.
● जनात बुवा आणि मनात कावा.
● जन्मा आला हेला, पाणी वाहता मेला.
● जामात दशम ग्रह.
● जया अंगी मोठेपणं त्यास यातना कठिण.
● जलात राहून माशाशी वैर कशाला?
● जळतं घर भाड्याने कोण घेणार?
● जवा येतील चांगली येळ, गाजराच बी व्हतय केळं.
● जशास तसे.
● जशी कामना तशी भावना.
● जशी देणावळ तशी धुणावळ.
● जशी नियत तशी बरकत.
● जसा गुरु तसा चेला.
● जसा भाव तसा देव.
● जाईचा डोळा नि आसवांचा मेळा.
● जातीसाठी खावी माती.
● जात्यातले रडतात सुपातले हसतात.
● जात्यावर बसले की ओवी सुचते.
● जानवे घातल्याने ब्राह्मण होत नाही.
● जाळाशिवाय नाही कढ अऩ माये शिवाय नाही रड.
● जावई पाहुणा आला म्हणून रेडा दुध देईल काय?
● जावई माझा भला आणि लेक बाईलबुध्या झाला.
● जावयाचं पोर हरामखोर.
● जावा जावा आणि उभा दावा.
● जावा जावा हेवा देवा.
● जिकडे पोळी तिकडे गोंडा घोळी.
● जिकडे सुई तिकडे दोरा.
● जिच्या घरी ताक तिचे वरती नाक.
● जिच्या हाती पाळण्याची दोरी तीच जगाते उध्दारी.
● जित्याची खोड मेल्याशिवाय जात नाही.
● जिथे कमी तिथे आम्ही.
● जी नाही गोंदणार ती नाही नांदणार.
● जुनं ते सोनं नवं ते हवं.
● जुने ते सोने.
● जे न देखे रवि ते देखे कवी.
● जे पिंडी ते ब्रम्हांडी.
● जे फुकट ते पौष्टीक.
● जेथे पिकतं तिथे विकतं नाही.
● जेथें नगाऱ्याची घाई तेथें टिमकी काय जाई
● जेवान जेवाव पंगतीत अन मरान मागावं उमदीत.
● जो गुण बाळा तो जन्म काळा.
● जो नाक धरी, तो पाद करी.
● जो श्रमी त्याला काय कमी.
● जोकून खाणार, कुंथुन हागणार.
● जोवरी पैसा तोवरी बैसा.
● ज्या गावच्या बोरी त्या गावच्या बाभळी.
● ज्या गावाला जायचे नाही त्य गावचा रस्ता विचारू नये.
● ज्याचं करावं भलं तोच म्हणतो आपलचं खर.
● ज्याचं जळतं त्यालाच कळतं.
● ज्याचं त्याला आणि गाढव वझ्याला.
● ज्याचा त्याला चोप नाही आणि शेजाराला झोप नाही.
● ज्याची खावी भाकरी त्याची करावी चाकरी.
● ज्याची दळ त्याचे बळ.
● ज्याचे करावे भले, तो म्हणतो आपलेच खरे.
● ज्याचे पदरी पाप त्याला मुली आपोआप.
● ज्याच्या हाती ससा तो पारधी.
● ज्याच्यासाठी लुगडं तेच उघडं.
● ज्याला आहे भाकरी त्याला कशाला चाकरी.
● ज्याला नाही अक्कल त्याची घरोघरी नक्कल.
● ज्याला समजावा कोरड्या पाटीचा तोच निघाला आतल्या गाठीचा.
● ज्वारी पेरली तर गहू कसा उगवणार?

● झालं गेलं गंगेला मिळालं.
● झोपून हागणार उठून बघणार
● झाकली मुठ सव्वा लाखाची

● टाकीचे घाव सोसल्याशिवाय देवपण येत नाही.
● टाळी एका हाताने वाजत नाही.

● ठकास महाठक.

● ढवळ्याशेजारी बांधला पवळ्या, वाण नाही पण गुण लागला.
● ढुंगणाला नाही लंगोटी आणि मला म्हणा दिपुटी.

● तळे राखील तो पाणी चाखील.
● तुपात तळले, साखरेत घोळले तरी कारले कडू ते कडूच.
● तुझं माझं जमेना अन तुझ्या वाचुन करमेना.
● तेलही गेले, तुपही गेले, हाती आले धुपाटणे.
● ताकाला जाऊन भांडे लपवू नये.
● त वरून ताकभात.
● तेरड्याचा रंग तिन दिवस.
● तरण्या झाल्या बरण्या आणि म्हातार्या झाल्या हरण्या.
● तुला न मला घाल कुत्र्याला
● तवा खातो भाकर चुल्हा भुकेला, पोहरा पितो पाणी रहाट तहानलेला
● तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार
● तेलजीचं तेल जळे मशालजीची --ड जळे.

● थेंबे थेंबे तळे साचे.
● थांबला तो संपला.

● दगडापेक्षा वीट मऊ.
● दाम करी काम.
● दात आहेत तर चणे नाहीत आणि चणे आहेत तर दात नाहीत.
● दिव्याखाली अंधार.
● देखल्या देवा दंडवत.
● देव तारी, त्याला कोण मारी.
● देवाची करणी आणि नारळात पाणी.
● देश तसा वेष, राजा तशी प्रजा.
● दैव देते आणि कर्म नेते.
● दुधाने पोळलेला ताकही फुंकून पितो.
● दुसर्याच्या डोळ्यातलं कुसळ दिसतं पण आपल्या डोळ्यातलं मुसळ दिसत नाही.
● दुभत्या गायीच्या लाथा गोड.
● दूरून डोंगर साजरे.
● दुष्काळात तेरावा महिना.
● दोघांचे भांडण तिसर्याचा लाभ.
● दिसतं तसं नसतं म्हणून जग फसतं.
● दिवस गेला उटारेटी, चांदण्यात बसली कापूस वेचीत.
● दिसतं तस नसतं म्हणून तर जग फसतं.
● दुःख रेड्याला न डाग पखालीला.
● दुखणे हत्तीच्या पायाने येते आणि मुंगीच्या पायाने जाते.*
● दृष्टी आड सृष्टी.
● देवाचं नावं अऩ स्वताच गावं.
● दोन डोळे शेजारी, भेट नाही संसारी.
● देणं न घेणं आणि कंदील घेऊन येणं.
● दिवस गेला उठारेटी चांदण्याचे पोहे कुटी.
● दीड दिवसात अन कोल्हं उसात.
● देह देवळात अन चित्त पायताणात.
● देवाघरचा पवा वाजतो कवा कवा.
● दे दान सुटे गिऱ्हाण.

● धरलं तर चावतंय, सोडलं तर पळतंय.

● न खाणार्या देवाला नैवेद्य.
● नकटीच्या लग्नाला सतराशे विघ्न.
● नकटे असावे पण धाकटे असू नये.
● नाव सोनूबाई हाती कथिलाचा वाळा.
● नावडतीचं मीठ अळणी.
● नळी फुंकली सोनारे, इकडून तिकडे गेले वारे.
● निंदकाचे घर असावे शेजारी.
● न्हाणीला बोळा अन् दरवाजा मोकळा.
● नाकापेक्षा मोती जड.
● नाक नाही धड अन् तपकीर ओढ
● नवर्याने मारलं आणि पावसाने झोडपलं तरी तक्रार कुणाकडे करायची?
● न कर्त्याचा वार शनिवार.
● नरो वा कुंजरो.
● नव्याची नवलाई.
● नव्याचे नऊ दिवस.
● नाकपेक्षा मोती जड.
● नागड्या कडे उघडा गेला आणि हिवाने मेला.
● नागोबा म्हसोबा पेंश्याला दोन, पंचमी झाल्यावर पुजतयं कोण?
● नाचता येईना म्हणे अंगण वाकडे, स्वयंपाक येईना म्हणे ओली लाकडे.
● नात्याला नाही पारा, निजायला नाही थारा.
● नाव गंगुबाई अऩ तडफडे तहानेने.
● नाव मोठे लक्षण खोटे.
● नेमीच येतो मग पावसाळा
● नाज़ुक नार चाबकाचा मार
● नाव सोनुबाई हाती कथिलाचा वाळा
● निजुन हागायचं आणि उठुन बघायचं.
● नाक कापले तरी दोन भोके आहेत.
● नाचता येईना अंगण वाकडे अन रांधता येईना ओली लाकडे.
● न कर्त्याचा वार शनिवार.
● न लागो पुत्राचा हात पण लागो डोंब्या महाराची लाथ.
● नकटे व्हावे पण धाकटे होऊ नये.
● नको तिथं बोटं घालू नये, घातलेच तर वास घेत बसू नये.
● नगाऱ्याची घाय तिथे टिमकीचे काय?
● नमनाला घडाभर तेल.
● नवरा केला सुखासाठी, पैसा नाही कुकासाठी.
● नवरा नाही घरी सासरा जांच करी.
● नवा कावळा शेण खायला शिकला.
● नव्याची नवलाई.
● ना घरचा ना घाटचा.
● नांदणाऱ्याला पळ म्हणायचे आणि पळणाऱ्याला नांद म्हणायचे.
● नांव अन्नपुर्णा, टोपल्यात भाकर उरेना.
● नांव गंगाबाई, रांजनात पाणी नाही.
● नांव महीपती, तीळभर जागा नाही हाती.
● नांव मोठे लक्षण खोटे.
● नांव सगुणी करणी अवगुणी.
● नांव सुलोचना आणि डोळ्याला चष्मा.
● नाकावर पदर अन विशीवर नजर.
● नाम असे उदार कर्ण, कवडी देता जाई प्राण.
● नारो शंकराची घंटा.
● नालासाठी घोडं.
● नाव्ह्याचा उकरंडा कितीही उकरला तरी केसच निघणार.
● नाही चिरा, नाही पणती.
● नाही निर्मल मन काय करील साबण.
● निर्लज्याच्या गांडीवर घातला पाला गार लागला अजून घाला.
● नेमेचि येतो मग पावसाळा.
● नेशीण तर पैठणी नाहीतर नागवी बसेन.
● न्हाणीला बोळा आणि दरवाजा मोकळा.

● पदरी पडले आणि पवित्र झाले.
● पळसाला पाने तीनच.
● पडतील स्वाती तर पिकतील मोती.
● पडत्या फळाची आज्ञा.
● पडलो तरी नाक वर.
● पहिले पाढे पंच्चावन्न.
● पाण्यात राहून माशाशी वैर करु नये.
● पालथ्या घडयावर पाणी.
● पाचामुखी परमेश्वर.
● पादा पण नांदा.
● पाचही बोटं सारखी नसतात.
● पाटलाचं घोडं महाराला भुषण.
● पाण्यात राहून माशाशी वैर?
● पाण्यात म्हैस वर मोल.
● पाण्यावाचून मासा झोपा घेई केसा, जावे त्याच्या वंशा तेव्हा कळे.
● पादऱ्याला पावट्याचे निमित्त.
● पी हळद अन् हो गोरी..
● पुढच्यास ठेच मागचा शहाणा.
● पुरूषाचे मरण शेती, बायकांचे मरण वेती.
● पेरावे तसे उगवते.
● पायलीची सामसूम, चिपट्याची धामधूम
● पिंडीवर बसला म्हणून विंचवाची गय करुन चालत नाही.
● पंकज वर पाण्याचा मोती होतो.
● प्रथमग्रासे मक्षिकापातः
● प्रयत्नांती परमेश्वर.
● प्रयत्ने वाळूचे कण रगडीता, तेलही गळे.
● पाषाणाला पुरणपोळी, माणसाला शिळीपोळी (शिवीगाळी)





2 comments:

  1. आदरणीय सर,
    आपल्या साईटवर समानार्थी शब्द व इतर उपयुक्त माहित आहे पण ती pdf रुपात नसल्याने त्याचा पाहिजे तसा उपयोग करून घेता येत नाही. जमल्यास ती pdf रुपात देता येईल तर पाहावे.

    ReplyDelete